چطور بی اختیاری مدفوع را درمان کنیم

یکی از شایع ترین ناهنجاری ها یا بی نظمی ها در طی حرکات روده ای بی اختیاری روده ای یا مدفوع است و این در دسته از دست دادن غیرمستقیم مدفوع یا گاز طبقه بندی می شود. این  مورد معمولا پس از یک سوء عملکرد در یک یا چند از اجزای بدن که کنترل عبور مدفوع را دارند رخ می دهد. این می تواند به دلایل مختلف باشد - اما صرف نظر از علت، قابل درمان است،  با داروهای مناسب، رژیم غذایی و شیوه زندگی، بی اختیاری روده می تواند یک مسئله موقت باشد که شما هرگز نباید دوباره با آن مواجه شوید.

بخش 1

رژیم غذایی خود را تغییر بدهید.

 

 

 

 

1-                 در روز 20 تا 35 گرم فیبر دریافت کنید. رژیم مناسب برای افراد مبتلا به بی اختیاری روده نه یک رژیم کم فیبر و نه رژیمی با فیبر زیاد است، بلکه یک رژیم غذایی با مقدار مناسب فیبر است. طبق گفته های آکادمی تغذیه و رژیم غذایی، مصرف روزانه 20 تا 35 گرم فیبر در روز برای بزرگسالان و "سن + پنج گرم" برای کودکان توصیه می شود.

  • منابع خوب فیبر شامل میوه ها و سبزیجات،حبوبات،آجیل ها ، گندم ، جو و وعده های  شامل نان می باشد. با این حال، توجه داشته باشید که بویژه اگر اسهال دارید. برای ایجاد تعادل بین اسهال و یبوست، مقدار متوسط فیبر مورد نیاز است.

 

 

 

 

 

2-      8 تا 10 لیوان اب در روز بنوشید.نوشیدن مقدار زیادی آب هم به بی اختیاری روده کمک می کند و هم به امکان کم آب شدن بدن. افزایش مصرف آب کمک می کند تا مایعات های از دست رفته از اسهال را دوباره جایگزین کنید و به یبوست با مرطوب و آسان کردن حرکت مدفوع کمک می کند.

  • در مورد بزرگسالان توصیه می شود در روز 2 لیتر آب یا بیشتر برای کمک به یبوست بنوشند که معادل 8 تا 10 لیوان آب برای حرکت آسان مدفوع می باشد.

 

 

3-      از مصرف محصولات لبنی بپرهیزید.بعضی از مردم نمی توانند لکتوز را تحمل و انرا هضم کنند به طوریکه بدن ان را از طریق اسهال دفع می کند که مشکل بی اختیاری روده را بدتر می کند.بنابراین شیر و محصولات لبنی را از رژیم غذایی خود حذف کنید چرا که می تواند در کاهش بی اختیاری مدفوع کمک کننده باشد

  • تمام محصولات لبنی، از جمله بستنی، پنیر و ماست ممنوع است.اگر تمایل به خوردن این موارد دارید می توانید شیر سویا یا شیر نارگیل را جایگزین انها کنید.

 

 

4-      از خوردن کافئین اجتناب کنید. کافئین یک محرک است و محرکهای بدن باعث افزایش عملکرد بدن، به ویژه در دستگاه گوارش می شوند.از خوردن قهوه ، چای ، شکلات و هر محصول کافئین دار دیگر اجتناب کنید چرا که کمک می کند تا حرکات روده و فعالیت های آن که منجر به اسهال ، گاز، نفخ و ناراحتی معده منظم گردد. حتی اگر فکر می کنید که کافئین بخشی از غذا یا نوشیدنی شما نیست، قبل از مصرف هر موردی جدول غذایی روی آن را به دقت بخوانید تا از این مسئله مطمئن شوید

  • اگر نمیتوانید نوشیدن محصولات کافئین دار را متوقف کنید، سعی کنید یک جایگزین مانند آب پرتقال پیدا کنید.برای مثال نوشیدن قهوه چیزی شبیه عادت است به جای اینکه نیاز واقعی و لازم بدن باشد.

 

 

5-      از خوردن غذاهای تند اجتناب کنید. گیاهان و چاشنی ها گاهی بر عملکرد سیستم دستگاه گوارش تاثیر می گذارند. وضعیت شما می تواند توسط برخی از گیاهان و ادویه جات بدتر شود که منجر به اسهال، گاز یا ناراحتی معده می شود. ژامبون ها، سوسیس و ماهی دودی  نمونه هایی از غذاهای خشک شده هستند که می توانند باعث تحریک شوند.

  • انواع فلفل ها نیز تحریک کننده می باشند از خوردن آنها نیز تا می توانید اجتناب کنید  و یا کمتر مصرف کنید چرا که می توانند مشکلات مری و معده و روده را باعث شوند.  

 

 

از خوردن مشروبات الکلی نیز اجتناب کنید. الکل نباید مصرف شود چون واکنش های شیمیایی هضم را تشدید می کند بنابراین برای جلوگیری از مشکلات معده از آنها اجتناب کنید

 

بخش 2

استفاده از درمان های دارویی

 

 

 

1-                 از داروهای ضد اسهال مانند ایمودیوم استفاه کنید.این داروها با کاهش حرکات دودی (حرکات موج مانند) دستگاه گوارش و افزایش مقاومت اسفنکتر مقعد کار می کنند. و در نهایت با تاخیر حرکات روده کمک کننده می باشند.

  • ایمودیوم یک نمونه از داروهای ضد اسهال می باشد.برای اسهال مزمن (که اغلب در بی اختیاری روده دیده می شود) و دوز شروع دو کپسول باید به صورت خوراکی مصرف شود و یک کپسول یک بار در روز  بعدا مصرف گرددد. هر کپسول Imodium شامل 2 میلی گرم لوپرآمید است. Imodium به طور کلی در دوزهای پایین تر تجویز می شود که به طور منظم مصرف می شود.

 

 

2-                 می توانید از مشتقات افیونی مانند دیفنوکسیلات یا لوموتیل استفاده کنید.این داروها حرکات دودی را آهسته می کنند با هدف قرار دادن سیسم عصبی خودمختار. ANS (Autonomic Nervous System) درگیر اعمال غیر ارادی بدن می شود (مانند حرکات دستگاه گوارش) و بنابراین حرکات روده را به تاخیر می اندازد.

  • لوموتیل یک نمونه متداول می باشد.و این دارو باید حتما توسط پزشک تجویز گردد و در بزرگسالان دوز متداول 5 میلی گرم( 2 قرص) لوموتیل، سه یا چهار بار در روز در روز های اولیه است . پس از آن، دوز ممکن است به دو تا سه بار در روز به 2.5 میلی گرم (1 قرص) کاهش یابد .

 

 

3-آتروپین مصرف کنید. آتروپین به عنوان یک ضد اسهال و آنتی کولینرژیک کار می کندو حرکات دستگاه گوارش را کاهش می دهد و بنابراین زمان دفع را توسعه می دهد. آتروپین همچنین مانند یک مخدر عمل می کند اما بدون خطرات اعتیاد. آتروپین به صورت مایع به صورت داخل دهان و 10 میلی لیتر دو بار در روز مصرف می شود.

  • هوسسیامین یک داروی شبیه به آتروپین است و با کاهش حرکات معده و روده و کاهش ترشح مایعات معده از جمله اسید معده عمل می کند  و به صورت قرص ف کپسول یا مایع در دسترس می باشد و حتما باید توسط پزشک شما و در دوز درست تجویز گردد.

 

 

 

4. ملین ها را ازمایش کنید.ملین ها برای ایجاد مدفوع ثابت به جای مدفوع اب مانند که کنترل آن سخت می باشد داده می شوند.این داروها برای درمان یبوست به وسیله افزایش حجم در مدفوع و اثری که بر حرکات روده و افزایش مقدار آب در مدفوع  و ایجاد مدفوع نرم تر و راحت تر برای دفع  موثر می باشند.

  •  Metamucil (methylcellulose)  یک راه حل رایج برای بی اختیاری روده است. یک دوز 3.5 میلیگرم سه بار در روز بعد از ترکیب با اب یا آبمیوه می تواند داه شود

 

 

5. با دکتر خود در مورد گذاشتن موارد فیزیکی بی اختیاری مقعدی و راست روده صحبت کنید.این فرایند به وسیله حذف مدفوع جعم شده از راست روده انجام می شود.به هر حال این مورد برای حالت های جدی تر است و دکتر شما می داند چه گزینه ای بای شما مناسب می باشد.

  • در این حالت یک لوله کوچک به داخل مقعد وارد می شود . پس از آن یک راه حل مخصوص برای پاک کردن راست روده و برای نرم کردن مدفوع سخت به کاربرده می شود.

 

 

6-                 اگر همه موارد به شکست انجامید می توانید جراحی کنید.بعضی از مواردی که دکتر شما می تواند توصیه کند به شرح زیر است:

  • اسفنکتروپلاستی:این مورد برای تعمیر عضلات آسیب دیده اسفنکتر و ارائه پشتیبانی اضافی انجام می شود .بعضی از بافت های ماهیچه از طریق جراحی برداشته می شود و سپس لبه ها همپوشانی می شوند و با یکدیگر به هم دوخته می شوند
  • تحریک عصب ساکرال.این مورد برای بیمارانی با عضلات اسفنکتر بدون ثبات قابل توصیه می باشد و با استفاده از الکترودی روی پوست پشتی که به یک ژنراتور پالس وصل می شود، شروع می شود. دستگاه سپس ضربه های الکتریکی را برای تحریک عصب ساکرال تخلیه می کند  تا اعصاب ساکرال به درستی کار کند و دوره های بی اختیاری روده را کاهش دهد.
  • تحریک عصب تیبیالی. این نوع جدیدی از درمان است که یک سوزن خوب را به عصب تیبالی وارد می کند.پس از آن یک الکترود در پا به کاربرده می شود و سپس یک ضربه الکتریکی ملایم از طریق سوزن برای تحریک عصب تیبیال رها می شود
  • تزریق عامل های حجم دهنده. برای تقویت عضلات اسفنکتر و رکتوم استفاده می شود. نمونه هایی از عوامل فشرده سیلیکون و کلاژن هستند.
  • درمان آندوسکوپیک گرما.این یک روش تقریبا گران می باشد که از طریق یک پراب انرژی گرمایی را به عضلات اسفنکتر به کار می بریم و در انقباض ماهیچه ای مفید است که بی نظمی در حرکت روده را کنترل می کند.
  • تحریک گراسیلوپلاستی. دراین مورد قسمت کوچکی از عضلات ران برای ایجاد عضلات اسفنکتر جدید برای جایگزینی  بخش آسیب دیده گرفته می شود سپس الکترودها به اسفنکتر جدید وارد می شوند جایی که ژنراتور پالس داخل شکم قرار می گیرد. این دستگاه جریان الکتریکی را به اسفنکتر جدید برای هدایت آن تولید می کند تا باعث کارکرد عادی عضلات اسفنکتر گردد.
  • اسفنکتر مصنوعی.یک کاف دایره ای زیر پوست و در اطراف مقعد قرار می گیرد و با یک مایع برای حفظ بسته بودن پر می شود.سپس یک لوله برای کنترل پمپ زیر کاف قرار می گیرد.یک نوع خاص از بالن زیر شکم قرار داده می شود و به پمپ کنترل از طریق لوله که زیر پوست قرار اده می شو وصل می شود پس از فعال شدن، مایع موجود در کاف به داخل بالون تخلیه می شود که موجب باز شدن عروق می شود و عبور مدفوع راحت تر می شود.
  • کولوستومی.اگر سایر جراحی ها پاسخ ندهند این آخرین مورد می باشد و در این روش روده بزرگ را بر می دارند و آمنرا از طریق دیواره های معده دستکاری می کنند تا یک دهانه مصنوعی را شکل بدهند و یک پاکت کولوستومی در سوراخ برای جمع آوری مدفوع قرار می گیرد.

بخش 3

تمیز و بهداشتی ماندن

 

 

 

1-                 یک مجموعه تمیز کردن فراهم بکنید.تمیز بودن منطقه اطراف مقعد دارای بالاترین تقدم می باشد. این نه تنها از تخریب پوست و عفونت جلوگیری می کند، بلکه همچنین به حفظ اعتماد به نفس شما کمک می کند. برای ثبت، از کاغذ توالت برای جلوگیری از تحریک پوست استفاده نکنید.در عوض منطقه مربوط را با آب و صابون بشویید.و هر جایی که می روید می توانید این مجموعه را با خود حمل کنید.این مجموعه می تواند شامل موارد زیر باشد:

  • دستکش
  • دستمال مرطوب
  • صابون
  • اسپری ضدعفونی کننده
  • حوله
  • کیسه پلاستیکی با بست
  • پد زیرین یکبار مصرف
  • لباس های زیر اضافی

 

 

 

 

2-                 یاد بگیرید تا چطور منطقه را به درستی تمیز کنید.با مجموعه تمیزکننده ،منطقه را با آب و صابون بشویید. به این ترتیب می توانید مطمئن باشید که هیچ ماده مدفوعی روی پوست در ناحیه مقعد وجود ندارد . حضور مواد دفعی، میکروب ها را جذب می کند، که به طور بالقوه منجر به عفونت می شود.

  • اجازه بدهید با هوا خشک شود.خشک کنندگی هواهیچ تماس خارجی با منطقه ندارد و ریسک عفونت شما را کاهش می دهد.در مقابل یک پنکه قرار بگیرید و اجازه بدهید خودش خشک شود.و پنکه های قبل حمل فراوانی در بازار موجود می باشد.این امکان صدمه به پوست را از طریق پاک کردن کاهش می دهد به دلیل اینکه وقتی یکپارچگی پوست شکست.یک محل برای ورود باکتری های دفعی فراهم می کند که باعث عفونت می شود.

 

 

3-                 از پودر یا کرم استفاده کنید.پودر تالک یا ذرت ، پوست را خشک و راحت در این منطقه لطیف می کند. کرم ها همچنین می توانند برای جلوگیری از شکستگی پوست مورد استفاده قرار گیرند.به سادگی کافی است از مجرای ادرار تا مقعد و به منظور جلوگیری از آلودگی متقابل به کاربرده شود.

  • پوست باید به منظور جلوگیری از رشد و گسترش باکتری ها خشک شود. آنها محیط تاریک و مرطوب را ترجیح می دهند، که باعث می شود این منطقه برایشان عالی باشد، به خصوص اگر شما به طور مناسب منطقه  را خشک نکنید. استفاده از پودر یا کرم تضمین می کند که این منطقه خشک و بدون باکتری است.

 

 

4. از لباس های زیر نخی استفاده کنید.برای اینکه این نوع از لباس های زیر بیشترین میزان راحتی را برای تماس پوستی فراهم می کند.پنبه بهترین می باشد به دلیل اینکه هیپوآلرژیک و به طور کلی قابل تنفس می باشد.

  • این همان چیزی است که در بالا ذکر شده است . پنبه به نفس کشیدن پوست کمک می کندو منطقه را خشک نگه می دارد و به جای حفظ آب و رطوبت و ایجاد محیط مرطوب و تاریک برای باکتری، سطح را خشک می کند.و بیشتر محیط می تواند بهتر تنفس کند.

 

 

5.به بازآموزی مجدد توالت کردن توجه کنید.اگر حس شما در منطقه مقعد به علت آسیب عصبی کاهش یافته یا یبوست ثابتی دارید،بازآموزی توالت کردن می تواند یک ایده خوب باشد.

اهداف بازآموزی به صورت زیر می باشد:

  • بهبود حجم مدفوع.این مورد به وسیله اصلاح مناسب رژیم غذایی بدست می آید.
  • یک الگوی منظم حرکت روده ایایجاد کنید. این کار با پیدا کردن مناسب ترین زمان برای حرکت روده و توالت کردن بدون نیاز به عجله انجام می شود.
  • روش های دیگری برای تحریک حرکت روده پیدا کنید. این بستگی به ویژگی های فردی شما دارد. به عنوان مثال، برخی از نوشیدنی های گرم یا وعده های غذایی استفاده کنید.

 

 

اموزش های تقویت عضلات کف لگن را پیگیری کنید.این سری از آموزش ها بسیارمفید می باشد اگر علت بی اختیاری روده شما به علت صدمه به عضلات کفن لگن باشد. این برنامه برای تقویت عضلات تضعیف شده توصیه می شود و معمولا برای مدت شش تا هشت هفته سه بار در روز نیاز به ورزش منظم دارد. این کار با انجام این مراحل انجام می شود :

  • فرض کنید که شما یک حرکت روده ای دارید این موقعیت را تا زمانی که ماهیچه ها در مقعد سفت شود حفظ کنید
  • تا جایی که می توانید موقعیت بدن خود را با پاهای کمی جدا از هم خود اسوده قرار بدهید.
  • تا زمانی که ممکن است عضلات کف لگن را فشرده کنید، سپس آسوده باشید و این کار را برای 5 مرتبه تکرار کنید
  • عضله را به سختی فشرده کنید و سپس استراحت کنید. پنج بار دیگر تکرار کنید.
  • عضلات را سریعتر محکم کنید و سپس استراحت کنیدو این کار را برای 5 مرتبه تکرار کنید.

 

 

7-      همیشه یک برنامه داشتته باشید.اجتماعی بودن یک چالش برای افراد با بی اختیاری روده می باشد اما این کار غیرممکن نیست.فقط مطمئن شوید که شما بسته پاکیزگی را همراه دارید و شما برای رفتن حال خوبی دارید.به محض رسیدن به محل، موقعیت را برای نزدیکترین دستشویی چک کنید جایی که می توانید عوض کنید و به کسب و کارتان ادامه بدهید و اگر شما نگران نیاز به دستشویی هستید فاصله ای تقریبا نزدیک به دستشویی را برگزینید.

  • اجازه ندهید این مسئله شمار از خانواده و دوستان و انتخاب دوست های جدید دور کند.اگرچه بسیار سخت است اما اگر مواردب الا را انجام دهید باید زمان طولانی تری را نگران بی اختیاری باشید. 

بخش 4

در مورد بی اختیاری روده یاد بگیرید.

 

 

 

در مورد بی اختیاری روده یاد بگیرید.بی اختیاری روده یا از دست دادن کنترل مدفوع می تواند به عامل های متنوعی مرتبط گردد:

  • صدمه:ماهیچه و عصب ها در حرکات منظم روده درگیر می باشند و می تواند بعد از زایمان یا عمل جراحی صدمه ببیند .
  • بیماری های عصبی.چندین مورد زمینه ای می تواند به اعصاب جانبی که می تواند به بی اختیاری مدفوع منجر گردد را تحریک کند بیماری ها شامل سکته مغزی، آسیب نخاعی، دیابت، اسپینا بیفیدا و مولتیپل اسکلروزیس است.
  • بیماری روده ای التهابی و تحریک پذیر .افراد مبتلا به بیماری کرون یا کولیت زخمی، شانس ابتلا به بی اختیاری روده را افزایش داده اند.
  • چکه کردن مدفوع. فیستول مقعدی ، هموروئید، پرولاپس رکتال و حتی بهداشت ضعیف مقعد می تواند منجر به پیشرفت بیماری شود.
  • عفونت انگلی. عفونت انگلی ممکن است باعث اختلال در سیستم شود و منجر به بی اختیاری روده شود.
  • استفاده بیش از حد از مسهل ها .مصرف بیش از حد مسهل ها ممکن است موجب آرامش غیرضروری در ناحیه اسفنکتر شود.
  • اسهال پارادوکسی.زمانی رخ می دهد که مخزن از مدفوع پر است و در نتیجه سفت شده است و تحت تاثیر قرار گرفته و قسمت مایع مدفوع سپس از سیستم خارج می شود.

 

 

2- در مورد علائم نیز یاد بگیرید.اغلب افرادی که بی اختیاری روده را تجربه می کنند به علت مسائل اجتماعی مربوط به ان در مورد گفتگو در مورد ان مردد هستند.در اینجا به معرفی مواردهمراه و مرتبط با بی اختیاری روده ای می پردازیم:

  • پریتیت آنی.یک خارش در مقعد به علت احتمال عفونت و شکستن یا زخم شدن پوست ممکن است احساس گردد . مدفوع باقی مانده باعث عفونت می شود، ناحیه مقعد را تحریک می کند و باعث خارش می شود.
  •  عبور بی اختیار مدفوع یا گاز. اگر عضلات یا اعصاب کنترل رکتوم و مقعد آسیب ببینند، به این ترتیب اتفاق می افتد - بنابراین عملکرد طبیعی دچار اختلال می شود.
  • ناتوانی در زمان قرار دادن آن در توالت.افراد با بی اختیاری روده ممکن است برایشان سخت باشد تا برای حرکات روده به موقع به دستشویی برسند و این می تواند به علت سستی بی اختیار اسفنکترها باشد.

 

 

3- بدانید چگونه تشخیص دهید.در طول مشاوره با پزشک، پزشک شما یک تاریخچه کامل از جراحی و داروهای شما برای یادگیری بیشتر علت های ممکن بی اختیاری روده شما خواهد گرفت. شدت، تداوم و وقوع حمله نیز در نظر گرفته می شود.و داروهای جاری و عادات غذایی شما گرفته می شود در اینجا به مواردی می رسیم که دکتر شما دریافت می کند:

  • معاینه فیزیکی.معاینه های فیزیکی برای ارزیابی شرایط اسفنکتر مقعد و قوت ان انجام می شود و این کار به وسیله یک انگشت با دستکش که به داخل راست روده برده می شود انجام می شود.
  • فشارسنج آنورکتال.این مورد برای اندازه گیری مقداد فشار موجود راست روده در طی دوره های استراحت و برای دیدن اینکه چطور ماهیچه ها اگر فشار به آن منطقه وارد شود واکنش نشان می دهند انجام می دهند.

تست هدایت عضلانی و عصبی. این کار برای مطالعه وضعیت عضلات و عضلات مقعد انجام می شود. همچنین برای بررسی حساسیت عصب مقعد برای کنترل عضلات اسفنکتر استفاده می شود.

  • آندوسونوگرافی. این برای بررسی وضعیت اسفنکتر مقعد و ارزیابی عضلات مقعد برای هر نشانه ای از آسیب انجام می شود. تصاویر از طريق پروب اولتراسوند وارد شده به مقعد انجام می شوند.
  • آزمون مدفوع. این مورد معمولا توصیه می شود اگر بی اختیاری روده همراه با اسهال باشد.و برای شناسایی هر گونه علامت عفونت استفاده می شود.
  • آندوسکوپی. یک لوله (آنوسکوپی، سیگموئیدوسکوپی یا کولونوسکوپی) با یک دوربین کوچک در نوک آن به داخل مقعد منتقل می شود تا هرگونه مشکلی در کانال یا راست روده بررسی شود.
  • دفکوگرافی MRI . برای ارزیابی عضلات و ساختارهای پشتیبان در مقعد، رکتوم و لگن انجام می شودو ترجیحا درحالی انجام می شود که بیمار در حال دفع روی یک چهارپایه خاص می باشد .